Ang "mini" thesis dapat namin sa SAD ang inaatupag ko ngayon, pero heto ako't inaatupag ang ibang bagay. Ang daming kailangan gawin ngunit parang palaging kapos sa oras. Ang daming kailangang isipin ngunit kulang ang espasyo ng aking isipan upang isipin ang lahat ng ito. Hindi ko alam kung malulungkot ako, o matutuwa sa mga nangyayari sa aking paligid. Ano bang tawag sa ganitong pakiramdam? Matamlay? Nanghihina? Pagod? Marahil lahat ng ito ay isa-isa kong nararamdaman. Minsan gusto ko na lang manatiling nakahiga sa kama, nakamulat ang mata at walang iniisip kundi ang kawalan. Pagod na ang aking isipan. Pagod na ako sa maraming bagay na gumugulo sa tahimik kong buhay.
Gusto kong magpakalayo, gusto kong lumayo, malayo sa lahat ng nakakapagbigay sa akin ng dahilan para mag-isip. Gusto kong maging mapayapa muna ang aking isipan kahit sa panandalian lamang. Gusto kong pumunta kung saan, maaanod lahat ng kaguluhang dumadaloy sa aking isip. Sobrang dami ang nais kong gawin ngayon ngunit wala na yata akong makitang panahon para maisingit pa ang mga ito. Nakakalungkot.
Ayokong maging malungkot. Ayoko ng ganitong pakiramdam. Ayoko ng mag-isip. Nais ko na lamang itong huminto kahit saglit.
About
- Maria
- Soft spoken & shy. Always mistaken for a teen. Used to smile a lot. A left-handed but drawing is not her forte. Likes to write her thoughts and read others'. Likes music to which she can sing along. Likes traveling and adventures. Loves the heat of the sun at the beach and the falling rain when at home. Gotta love the drama. A frustrated photographer, chef & singer.
1 comment:
masarap din paminsan minsan magpakalayo layo sa karaniwang mundo...
Post a Comment