Isa pang subok

Sa loob ng halos dalawang taong pagkakawala, susubukan ko ulit bumalik. Matagal na panahon na rin pala ng huli akong magsulat. Sinubukan ko naman noon, nang mauso ang mga social networking sites katulad ng Facebook, Tumblr, Twitter at ang pinaka-patok ngayong Instagram (na lahat ng yan ay meron ako), ginawa kong blog ang aking Tumblr account. Ngunit subalit datapwat, nawalan na rin ako ng interes magkwento o magbahagi ng mga salita. Halos panay maiiksing deskripsyon lamang na may kaakibat na larawan ng kung ano anong lang, kadalasan pagkain, ang naging laman ng blog na iyon.

Sa loob ng halos dalawang taong pagkakawala, maraming nangyari sa aking buhay. Marami akong nalibot na lugar na dati'y pinapangarap ko lang na mapuntahan. Natuwa nga ako nang muli kong buksan ang blog na ito, nakalagay pa ang mga larawan ng mga lugar na pinaka-naisin kong puntahan noon katulad ng Ilocos (ang Maira-Ira Point at Bangui Windmills), Palawan (El Nido at Coron), Batanes at iba pa, na ngayon ay narating ko na bukod na lamang sa Batanes at El Nido na hindi ko pa nararating. Syempre, nadagdagan pa ang mga lugar na gusto ko pang puntahan at iyon ay unti-unti ko rin naman naisasakatuparan.

Sa loob ng halos dalawang taon, marami akong natutunan. Ngayon, marunong na akong magpalutang-lutang sa dagat kahit malalim at walang tagapag-salbang jacket at dahil yan sa pagtalon ko sa bangin o ang tinatawag nilang "cliff diving" kasama ang aking ka-opisina/ka-apartment/kaibigan na si Cleah, isang araw ng kami ay nagpunta sa Boracay. Marunong na rin akong sumakay sa alon gamit ang surfboard at nakarami na rin ako ng pasa sa binti at hita dahil diyan. Nasubukan ko na rin ang pagsakay sa skimboard na nagdulot ng peklat sa aking tuhod pero ayos lang, fulfilling naman ang naging pakiramdam ko. Marami pa akong klase ng board na gustong matutunang sakyan kabilang na ang skateboard at sandboard. Medyo nahihilig ako ngayon sa iba't ibang klase ng board eh.

Nadagdagan na rin ang mga putahe na aking niluluto ngunit hindi pa rin natutupad ang pangarap ko na pumasok sa isang Culinary School. Ngayon ay nagpapaka-fit na rin ako. Nagjo-jogging ng isang oras kada-Miyerkules ng gabi na dati'y hindi ko man lamang maisip na gagawin dahil ang pag takbo ang pinaka-iiwasan ko sa P.E. namin noong nag-aaral pa ako. Mahina kasi ako sa takbuhan noon pero parang tumitibay na ang mga tuhod ko ngayon.

Naging interesado ako sa napakaraming bagay. Basta't tunog masaya at mukhang panibagong adventure ay sinusubukan kong gawin. Naging masaya naman ako sa lahat ng ito ngunit hindi pa rin ako naging kuntento. Mayroon pa rin akong hinahanap na kulang sa aking buhay at iyon ay patuloy kong tutuklasin sa pagdaan ng oras.