Noong nakaraang Sabado, nagpunta ako ng Bulacan - sa mga pinsan ko. Despedida kasi ng pinsan kong si ate Angel dahil aalis na siya sa Biyernes patungong Switzerland. Hindi naman siya mawawala ng matagal, pero kung papalarin at makahanap doon ng trabaho ay mukhang matatagal ang kanyang pagbabalik.
Nakakalungkot dahil pakonti na kami ng pakonti. Sa mga hindi nakakaalam, sobrang lapit naming magpipinsan sa isa't isa kaya sa tuwing may aalis, lubos kaming nalulungkot. Ngunit sabi nga ni kuya Ace, isa pang pinsan na umalis na rin ng bansa, ibig sabihin lang noon ay lumalago na kami at para naman sa ikabubuti ng isa't isa iyon. Sabagay nga, kailangan rin namin ito para sa magandang hinaharap.
Hindi na pala kami mga bata katulad noon. :c
About
- Maria
- Soft spoken & shy. Always mistaken for a teen. Used to smile a lot. A left-handed but drawing is not her forte. Likes to write her thoughts and read others'. Likes music to which she can sing along. Likes traveling and adventures. Loves the heat of the sun at the beach and the falling rain when at home. Gotta love the drama. A frustrated photographer, chef & singer.
1 comment:
nakakamis talaga ung mga panahon dati..
Post a Comment