Buhay pang-gabi

Mga positibo at negatibong epekto ng isang graveyard shift:


Pag gising mo, 24 Oras o TV Patrol na ang balitang mapapanuod mo.

Pag alis mo ng bahay, patulog na ang mga normal na tao.

Hindi ka na mag-aamoy pawis dahil pag labas ng bahay, buwan na ang nakatirik sayo.

Kapag gusto mong kumain sa labas, kailangan mo pang maghanap ng fastfood na 24/7, wala na rin masyadong buma-byaheng jeep kaya't lalong mas mahirap maghanap.

Pwede ka rin naman tumawag sa mga kapwa mo "graveyard shift" para um-order ng pagkain.

Paglabas ng opisina, silaw na silaw ka dahil sa sikat ng araw, para kang bampirang ayaw ma-arawan.

Dahil maaarawan ka lang sa pag-uwi mo, hindi ito masyadong nakaka-apekto sa balat, kaya kung gusto mong maging maputi, mag night shift ka. Pero hindi ata puti ang magiging kulay ng balat mo, para bang naninilaw. Kulang sa bitamina C.

Maabutan mo pa ang Unang Hirit o Umagang Kay Ganda. Masyado ka na ngayon magiging updated sa mga balita.

Hindi ka agad makakatulog dahil unti-unti ng umiinit ang paligid.

At kapag nakatulog ka na, magigising ka naman sa ingay ng mga kapitbahay mo, pagtingin mo sa orasan, tanghaling tapat pa lang at ilang oras ka palang nakakatulog.

Magigising ka rin sa teks at tawag ng mga kakilala mo kapag hindi naka-silent ang cellphone, kaya dapat lagi itong naka-silent.

Pipilitin mong matulog dahil gabi ka pa papasok kahit sobrang pawis na ang katawan kahit nakatutok at todo na ang electric fan.

Maiisipan mong maligo muna para maging presko ang pakiramdam, mawawala na rin ang araw at unti-unti na rin lalamig ang paligid, ngunit may ilang oras ka na lang para matulog muli.

At pag pasok mo ulit ng opisina, mukha ka ng bangag at may malaking eyebags.

Sick all over

Ilang araw nang masama ang pakiramdam ko at ilang araw na akong hindi nakakatulog ng maayos. Ngayon, kinakailangan ko pang pumasok sa trabaho para maging reliever sa isa kong ka-opisina. Gustuhin ko man mapabuti ang nararamdaman ko, hindi naman uubra. Kaya't konting pang-uunawa lang naman ang hinihiling ko. Sige, sabihin na natin masama rin ang pakiramdam niya. Pero ako naman ang nauna diba. Intindihan na lang sana kung wala man ganang makipag-kapwa-tao. Oo, mataas nga ang pride ko pero pinipilit ko naman kainin yun para sa akin at para sa ikabubuti ng ibang tao. Pero minsan mahirap rin magtimpi. Hindi ako pala-salitang tao lalo na para sabihin ang nararamdaman ko. Buti na lang andito pa ito.

Nakakalungkot lang...

Is Dream Guy the right one?

Kama-kailan lang ay nakausap ko si Kamil sa YM. Nagkwentuhan tungkol sa buhay-buhay namin ngayon. Nagulat siya sa ibinalita ko sa kanya. Maraming nangyari sa akin nitong mga nakaraang buwan, bago pa man mag-bagong taon. Isa lang ang hindi ko makalimutan sa sinabi niya sa akin nung nag-usap kami. Sabi niya "Kar, bakit naman ganyan? Hindi ka naman ganyan dati ah!"

Hindi ko rin alam kung anong isasagot ko sa kanya. Nakakalungkot pero parang ayaw ng gumana ng isip ko para mag-isip ng kung ano ang tamang gawin.

Kaninang umaga, kausap ko naman ang ka-trabaho ko. Nagtanong siya sa akin kung ano ang pipiliin ko, si Mr Right (nakatakda para sa iyo) o si Dream Guy (pinapangarap mo).

Madali lang sagutin para sa akin. Kung ang Mr Right ang nakatakda para sa akin, kahit hindi naman siya ang Dream Guy ko, siya pa rin ang pipiliin ko. Hindi naman kasi siya magiging Mr Right kung hindi siya para sa iyo talaga kaya't ang sinagot ko ay si Mr Right. Sagot niya sa akin, malalaman ko lang ang tamang sagot sa tanong na iyon ay kapag magkasabay na dumating si Mr Right at si Dream Guy. Bigla akong napaisip.

Mr Right ang sagot ko pero Dream Guy pa rin ang pinili. Kinain ko rin ang aking sinabi. :\

When time flies

I missed my old normal life. I missed the days when I needed to wake up early & cram for my exams. I missed week-ends where I could go to my cousins' house and spend the night with them drinking till dawn. Go on a date on a Saturday night. And spend Sunday mornings with my family. I am still enjoying work. My colleagues are really nice and fun, but sometimes work tends to be repetitive. But yes, I asked for this and I am thankful to have this work. Happy memories from the past just flashed back at me that's why I maybe feeling like this. I want to fast-forward time, maybe in doing so, everything will be different. And the feeling will not be the same anymore.

New Environment

It has been almost a month since I started working. I've learned a lot during our first month of training. I've met different kinds of people and also gained new friends. I'm not quite sure if I like what I am doing now because I still am nervous about what's going to happen after the training. I will have to face or should I say talk to a lot of big personalities which I'm really not used to doing since I am a very shy person. But I am enjoying the training though I find it tiring sometimes, with lots of informations to remember. Hay... I hope I can stay determined and focused to do my tasks well.

First Day

Pasukan na naman. Nakakapanibago, nasanay ako na kasabay ang mga estudyante araw-araw na pumapasok sa eskwela. Ngayon, nandito lang ako palagi sa bahay. Wala pa rin akong trabaho, nakakainip na, ang tagal ng resulta ng exam sa kumpanyang inapplayan ko. Kung noong una, sobrang aga nilang tumawag sa akin para interviewhin ako, ngayon naman sobrang tagal na. Kailangan ko na rin siguro mag-apply pa sa ibang kumpanya habang naghihintay. Iniisip ko nga minsan, kung mag-aral na lang kaya ulit ako?

Kagabi nagkita-kita kami ng dalawa kong matalik na kaibigan. Mga isang oras lang din kaming nagkasama. Usap-usap lang tungkol sa trabaho. Naisip namin na di na pala talaga kami bata at trabaho na ang pinag-uusapan. Parang kailan lang... Mga crushes pa sa school ang ikinukwento, mga teachers, subjects, pero ngayon mga katrabaho, boss at kumpanya na. Hay... parang mas masaya pa rin maging bata.

Malheureuse petite demoiselle

Tapos na ang party, nauna sa birthday. Masaya, natuwa naman sila. Ako? alam ko masaya rin ako nun, kaso wala na akong matandaan. Habang kinukwento nila, natatawa naman ako. Pero pagkatapos pala ng kasiyahan, doon na magsisimula ang panibagong kalungkutan sa buhay ko. Mabigat ba? medyo.

Kahapon lang ang birthday ko. Pero ilang araw na akong balisa noon, dahil sa exam (trabaho) at sa mga nangyari. Saktong alas dose ng madaling araw, umiiyak na ako hanggang sa matapos ang gabi. Ito na nga ata ang pumapangalawa sa pinakamalungkot kong birthday. Ako naman rin kasi ang may kasalanan. Naguguluhan kasi ako. Hindi ko naman pwedeng baliwalain nalang dahil habang tumatagal, lalo lang akong nahihirapan.

Ngayon, sinusubukan kong mag-isa. Hindi pa totally mag-isa, pero mukhang kakailangan ko muna talagang makapag-isip isip. Hindi ko alam kung hanggang kailan ako magkakaganito. Siguro, hanggang sa malinaw na sa akin kung ano talaga ang gusto ko. Saka lang ako magiging maayos muli. Alam kong mahirap, lalo na siguro para sa kanya, sa kanila. Pero ayokong hindi ako sigurado sa sarili ko. :(

I just wanna have fun!

Tomorrow will be a busy day for me and the day after tomorrow too because these days I am going to celebrate my birthday with childhood friends and cousins. Since I'm turning 21 on the 28th, I wanted it to be different. For tomorrow, my childhood friends and I are going to have a pyjamas party. He he. . a not so very matured party. And the following day, with my cousins, I want it to be colorful. I want to see lots of color. I suggested a kiddie party but I don't know if they will come dressed up like little kids. Let's just wait and see.

I want to bring back our childhood days for a while, because after this we're back to normal again. Acting like real grown ups.

Pahiyas

Every 15th of May, the natives in Lucban, Quezon celebrate the Pahiyas festival. The residents of Lucban decorate their houses with colorful kiping, fruits, vegetables and native crafts in honor of their patron saint San Isidro Labrador. Yesterday was my first time to go to Pahiyas Festival. Some houses were very colorful and fully decorated. There were plenty of umbrellas because of the heavy rain. I didn't appreciate it that much because of the non-stop drops of water from the sky. I wish it didn't rain that day so I could have taken photos since it was my first time and I wanted to have a great photo souvenir from the festival. But unfortunately, I didn't succeed.

After being soaked in the rain, we went to Dalitiwan Falls located at Majayjay, Laguna. The water was very cold but we were able to swim for a while. A lot of hassle happened on our way to Lucban and during the trip but we still managed to have a good laugh.

Ecrire et parler juste

J'ai commence a lire le dictionnaire en francais. Mais jusqu'a maintanent, je suis restee en lettre "A" et je ne suis pas avancee. C'est triste de dire que j'ai oublie beaucoup de mots en francais c'est pourquoi j'essaye maintanent d'ecrire quelque mots en francais. J'espere que bientot les mots me reviennent.

I started to read the french dictionnary. But until now, I haven't moved from the letter "A". It is sad to say that I have forgotten many french words that's why I am now trying to write some words in french again. I hope they all come back to me soon.