Babala:

Hindi lahat ng taong nakangiti at tumatawa ay masaya.



Ang akala ko magiging maayos na ang lahat. Ang akala ko wala ng problema. Ang akala ko makakayanan namin lahat ng pagsubok na dumarating. Ang akala ko walang susuko. Ang akala ko malakas kami. Ang akala ko magiging masaya kami.

Bakit parang mali ata lahat ng inakala ko?

"Kung hindi tayo, hindi tayo. Pero kung tayo nga, tayo talaga!"

Ayan na lang ba ang pagbabasehan ko. Hindi ko alam kung aasa pa ako. Hindi ko maintindihan kung bakit nangyayari na naman ito. Hindi ko alam kung may pag-asa pa bang maayos ang lahat.

Sana... sana maayos pa. Gusto ko pang umasa kahit napanghihinaan na ako ng loob. Ayokong masayang lang lahat ng pinagsamahan namin, lahat ng sakripisyong nagawa, lahat lahat... Ayokong magsimula ulit na iba na ang makakasama. Ayoko... hindi ko kaya.

Magulang talaga! ang kulit.

My parents want my cousins to stay here in Cavite and have a long vacation, maybe a month or two. But they could't stay that long even though they wanted to because they are also needed in Bulacan: to take care of the kids; clean their house; etc...

That's why I asked my parents if we, Dang and I could go to Bulacan instead. But they wouldn't let us unless someone would drive us their 'cause they don't want us commuting all by ourselves. They think it's way too dangerous because that is what they see on the news when they watch TV Patrol on the internet. See what media can do to people!

I couldn't convince them so I said that, perharps kuya Ace could go here and drive for us. Finally they agreed! So I guess no more problem on having a vacation in Bulacan though we couldn't stay there as long as we want. My parents only allowed me 3 to 5 days. Sad.

Well I wish we could still watch the "liga". It has been years since I last went there and watched a game.

Gulong

Ang buhay nga naman ay katulad ng isang gulong. Kapag umikot at natyempuhan na nasa itaas ka, pakiramdam mo'y masaya at walang humpay na ligaya. Kapag umandar na ang gulong at napunta paibaba, parang pinagsakluban ng langit at lupa. Sa tuluyang pag-ikot nito, maaaring wala ka sa tuktok at wala rin sa ilalim. Tama lang... hindi gaanong masaya at hindi gaanong malungkot.

Hinihintay ko pang muling umandar ang gulong paitas ngunit hindi ko rin masasabing napailaliman na ako. Tama lang. Tama lang...

Sa pagkakataong ito

Kung nakakawala lang sana ng sakit na nadarama ang pagsusulat ngayon, ibubuhos ko na lahat ang aking dinaramdam upang tuluyan na itong mawala. Kung sumasama lamang sa tuluyang pagpatak ng luha lahat ng sama ng loob ay hindi ko na titigilan pa ang pag-iyak. Kung may iba pang paraan para lang maalis itong sakit na aking nararamdaman ay siguradong akin nang hahanapin upang tuluyan ng malunasan. Ngunit hindi ganoon kadaling lunasan ang bawat sakit, hindi basta na lamang nawawala kung gugustuhin. At lalong hindi ganoon kadaling malilimutan.

Bakit ba sa tuwing nasasaktan ay sobra ako kung masaktan. Hindi ba pwedeng sa ibang pagkakataon naman ay medyo lamang ang sakit na idudulot. Bakit kailangan pang maramdaman ng lubusan?

Sa ngayon, parang mahirap pang ibalik ang nakasanayan. May bawas at hindi na sapat. Mahirap limutin na lang at ibalik ang dati. Masakit pa rin kung iisipin...

der Wunsch

Bakit kaya sa tuwing matatapos na ang araw na kayo ay magkasama, saka pa lang lalong gumaganda ang usapan. Hindi naman sa nagrereklamo ako pero naisip ko lang na sana sa mga pagkakataong ganon, huwag ng matapos ang araw.

Busy-busy-han

Naging abala ako nitong mga nakaraang araw sa pagdodownload, pagdagdag at pagtanggal ng mga kanta sa aking Ipod. Hindi ko ito nagamit ng matagaaaaaal na panahon. Kaya naman ngayon ay pilit kong inaayos at pinapaganda ang laman.

Sayang naman kung hindi ko gagamitin, mahal ng bili tapos naka-display lang at inaalikabok sa tabi. Dahil na rin sa wala akong computer dati kaya hindi ko rin siya maayos. Hindi ako makapag-erase at maka-dagdag ng kanta.

Ngayon, masaya na ako. Kahit marami pa akong babaguhin at idadagdag, magaganda naman ang mga musikang maririnig. Nabago na rin ang genre ng musikang pinapakinggan ko. At ngayon ko lang nalaman na may genre palang "indie" at hindi lang independent artist or band ang ibig sabihin nito.

O diba, bagong kaalaman! Hehe...

Nangyari na ba ito sa'yo?

Ngayon ko lang napagtanto na may tendency pala akong magwala kapag umiiyak. Kung hindi ko lang siguro napipigilan ang sarili ko, malamang sugat sugat na ako or worse... Naalala ko lang, nung bata pala ako ay inuuntog ko ang ulo ko sa pader kapag umiiyak. Sinong mag-aakalang magiging normal ako pag laki. hehe...

Wala lang, naalala ko lang ang bagay na iyon. Matagal na panahon na ng tumigil ako sa pag-untog ng aking ulo sa pader, siguro mga walong taon pa ako noon. Dumadapo lang sa isip kong saktan ang sarili pero hindi pa naman nangyayari. Naisip ko na rin maghagis at magsira ng mga bagay pero sayang naman. Mahirap lang talaga kasi akong magpigil ng iyak lalo na kung sobra...

Positive thinking of negative thoughts

In the middle of the night, there will come a time when you'd find it hard to sleep and couldn't stop thinking, you'd grab a pillow and hug it tight while tears keep on flowing down to your cheeks. You wouldn't know what to do until you fell asleep crying with the pillow wrapped around your shoulder.

The next morning, you'd realize that you've just wasted your tears left with big eyebags on your face and that everything turned out to be just fine, you couldn't help but smile.

Buwan ng mga puso

Ito na ang huling araw ng pebrero sa taong ito. Kay tagal hinintay ngunit kay bilis rin namang natapos. Maraming magagandang pangyayari ang nangyari sa buwan na ito. Mayroon din namang hindi gaanong kagandahan. Gayunpaman, sa pagtatapos ng buwan sana lang ay maging maganda ang pagbungad ng susunod na buwan para sa lahat (dapat huwag maging makasarili diba?) . Kaya mamayang pagsapit ng alas dose, sabay sabay nating salubungin ang buwan ng Marso at tayo'y magsaya.

At babalik na nga ba sa dating set-up ang Game Ka Na Ba? Nalilito lang kasi ako sa tuwing magagawi ako sa kanilang programa ay palaging iba ang setting. Naalala ko tuloy yung text message na ipinadala ng pinsan ko sa kanyang kaibigan. Parang ganito...

"Sasali ako sa Game Ka Na Ba sa February 30, pag pray niyo ako na makasali sa jackpot round ha."

Sumagot naman ang kaibigan niyang, kala ay may February 30 at sinabi...

"Good luck ha! Pa-swimming ka naman!".

Galing galing!

Masaya

"ako'y malungkot na naman,
amoy chico na ako
ilang tagay na hindi pa rin tulog"

Masaya at malungkot, napakadaling intindihing salita ngunit mahirap ipaliwanag na damdamin.